محمدصادق نجمى

107

حمزة سيد الشهدا ( ع ) ( فارسى )

آن دو بزرگوار بود ، چنين آرزويى نمىكرد ونمىخواست از مقام والا وارجمندش تنزّل كند . « 1 » ابن أبي الحديد پس از نقل اين حادثهء تاريخي مىگويد : اين خبر از اخبار وأحاديث مشهور است كه عدّهء زيادى از محدّثان « أهل سنّت » آن را نقل نموده‌اند ومن از أستاذ خودم عبد الوهاب در بارهء صحّت وسقم آن پرسيدم . أو پاسخ داد : « هذا خَبَرٌ صَحِيحٌ » ؛ بدو گفتم اگر اين خبر صحيح است ، چرا مؤلفان صحاح ششگانه نياورده‌اند ؟ ! در پاسخ من گفت : « كَمْ قَدْ أهمَلَ جامِعوا الصِّحاح مِنَ الأخبار الصَّحِيحة » ؛ « صاحبان صحاح ششگانه ، خبرهاى صحيح بىشمارى را در كتابهاى خود نياورده‌اند ، اين خبر هم يكى از آنها است . » « 2 » علي عليه السلام وبيش از هفتاد زخم طبيعي است كسى كه مانند علىبن ابىطالب وارد مبارزه شود وبه مصاف پهلوانان وپرچمداران دشمن برود وأمواج خروشانِ نيزه‌داران وتيراندازان وشمشير زنان را در هم بشكند ، از آسيب دشمن در أمان نخواهد بود ، گرچه أشجع الناس ، على باشد ! پيشتر اشاره شد كه به هنگام دفع حملات مكرّر دشمنان ، آنگاه كه جان پيامبرخدا را هدف قرار داده بودند ، چنان مجروح شد كه لخته‌هاى خون ، چهره‌اش را گرفت ؛ به‌طورى

--> ( 1 ) . علل الشرايع ، ص 7 ( 2 ) . ابن أبي الحديد ، شرح نهج البلاغة ، ج 14 ، باب 9 ، ص 251